Το όνομά μου είναι Αγγελίνα Χελιώτη (Angelina Helioti) και πρόσφατα αποφοίτησα από την αρχιτεκτονική σχολή του Ε.Μ.Π.


Μετά από μήνες σκέψης, πήρα το ρίσκο να αφήσω τη ζωή στην Αθήνα. Ο λόγος, η ίδια η ποιότητα ζωής της μεγαλούπολης. Οι γρήγοροι ρυθμοί, η πίεση “να προλάβεις τις προθεσμίες”, ο πολύς κόσμος και η έλλειψη φυσικού περιβάλλοντος ήταν πράγματα που με οδήγησαν στην αλλαγή. 


Μετακόμισα σε ένα μικρό, ορεινό χωριό της Αρκαδίας, τη Στεμνίτσα. Αν και μεγάλωσα στη Λακωνία, η Αρκαδία είναι ο τόπος καταγωγής μου και έτσι κατά μία έννοια, αισθάνομαι ότι επέστρεψα σπίτι. Δεν ξέρω πόσο θα καταφέρω να παραμείνω εδώ, αλλά όσο κι αν καταλήξει να είναι, θα προσπαθήσω να το απολαύσω στο μέγιστο.

Εδώ απολαμβάνω όλα όσα λαχταρούσα! Δέντρα, ποτάμια, λίμνες, ησυχία, καθημερινότητα με αργούς ρυθμούς. Έχω έναν απλό τρόπο ζωής, που όμως μου δίνει έμπνευση για τις καλλιτεχνικές ενασχολήσεις μου, τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, και τη δημιουργία βίντεο.  Συγχρόνως, σπουδάζω την τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας σε δημόσια σχολή, που βρίσκεται εδώ. Σε αυτό το blog θα βρείτε άρθρα ημερολογιακού χαρακτήρα σχετικά με τη ζωή μου εδώ.


Ελπίζω να απολαύσετε όλα όσα θα μοιράζομαι μαζί σας


Βρείτε με στο Instagram και στο Youtube. 

Κοινοποιήστε το στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Christmas dusk

Good evening to everyone! I hope you are having a great holiday season so far. Although a little late I thought I’d show you some photos from my holidays on the mountain.


On Christmas Day, just before the sun went down, my two brothers and I were “running” with the car to catch the sunset. I was preparing the camera with the tripod in the car as we climbed to one of the highest points of Stemnitsa. Unfortunately, by the time we arrived and I closed the door behind me, the last sunlight was disappearing behind the mountain. We were a minute late. Although we didn’t enjoy the sunset, we were compensated with a beautiful moon dominating a clear sky with heavenly colors.

Stemnitsa looked lovely now in that pink shade. The village is located between hills and mountains, it is amphitheater but sheltered and from this point the view is wonderful because it also faces the village but at the same time outside it.

As we were enjoying the view at dusk, a friend who owns a guest house very close to the spot passed by with a group of three dogs. Roo or Snow White is an amazing dog, I’ve written about her before here on the blog. I’ve known her since she was a puppy, so she was very comfortable with us and played with my little brother, Drakoulis

As evening fell the colors became more and more magical. The blue hour produced amazing photos and I couldn’t help but shoot continuously, even with the battery in the red. These afternoon colors are kind of romantic, they make me smile even if it’s a nostalgic smile.

The time had passed, so we had to go back to the house to prepare for the Christmas dinner. We went to a very sweet village here in Gortynia, Valtesiniko, to a restaurant with live music.

Now, for the New Year’s Eve, I am in the place where I grew up, Vlachioti. So you have my best wishes for 2023 from here.

See you soon.


Leave a Reply

Your email address will not be published.