ANGELINA HELIOTI

 
ABOUT

Το όνομά μου είναι Αγγελίνα Χελιώτη (Angelina Helioti) και πρόσφατα αποφοίτησα από την αρχιτεκτονική σχολή του Ε.Μ.Π.

 

Μετά από μήνες σκέψης, πήρα το ρίσκο να αφήσω τη ζωή στην Αθήνα. Ο λόγος, η ίδια η ποιότητα ζωής της μεγαλούπολης. Οι γρήγοροι ρυθμοί, η πίεση “να προλάβεις τις προθεσμίες”, ο πολύς κόσμος και η έλλειψη φυσικού περιβάλλοντος ήταν πράγματα που με οδήγησαν στην αλλαγή. 

 

Μετακόμισα σε ένα μικρό, ορεινό χωριό της Αρκαδίας, τη Στεμνίτσα. Αν και μεγάλωσα στη Λακωνία, η Αρκαδία είναι ο τόπος καταγωγής μου και έτσι κατά μία έννοια, αισθάνομαι ότι επέστρεψα σπίτι. Δεν ξέρω πόσο θα καταφέρω να παραμείνω εδώ, αλλά όσο κι αν καταλήξει να είναι, θα προσπαθήσω να το απολαύσω στο μέγιστο.


Εδώ απολαμβάνω όλα όσα λαχταρούσα! Δέντρα, ποτάμια, λίμνες, ησυχία, καθημερινότητα με αργούς ρυθμούς. Έχω έναν απλό τρόπο ζωής, που όμως μου δίνει έμπνευση για τις καλλιτεχνικές ενασχολήσεις μου, τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, και τη δημιουργία βίντεο.  Συγχρόνως, σπουδάζω την τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας σε δημόσια σχολή, που βρίσκεται εδώ. Σε αυτό το blog θα βρείτε άρθρα ημερολογιακού χαρακτήρα σχετικά με τη ζωή μου εδώ.

 

Ελπίζω να απολαύσετε όλα όσα θα μοιράζομαι μαζί σας

F I L E

Βρείτε με στο Instagram και στο Youtube. 

Κοινοποιήστε το στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΕΝΤΡΑ

Αυτές τις μέρες ο καιρός δεν είναι καλός και δεν έχω βγει έξω στη φύση πολύ. Γι’ αυτό ανέβασα κάποιες φωτογραφίες τραβηγμένες κάμποσες μέρες πιο πριν.

Είχα προτιμήσει να περπατήσω στις καταπράσινες περιοχές του χωριού, αντί να μείνω για καφέ στην πλατεία. Για άλλη μια φορά αναζητούσα ομορφιά, που εδώ δεν είναι καθόλου δύσκολο να τη βρεις. Βρήκα ένα υπέροχο σημείο μέσα στα δέντρα και απόλαυσα τη θέα του χωριού και των βουνών τριγύρω. Τόση σιωπή. Νιώθω απίστευτη ηρεμία και χαλάρωση όταν βρίσκομαι στην καρδιά της φύσης. Το μάτι είναι πολύ άνετο αντικρύζοντας το πράσινο χρώμα που έχουν τα δέντρα και τα φυτά. Έτσι, κατά έναν απίστευτο τρόπο ηρεμεί και το μυαλό. Καμία σχέση με το να βλέπεις το εσωτερικό του σπιτιού του γείτονα στο απέναντι διαμέρισμα ή μεγάλες διαφημιστικές αφίσες παντού γύρω. Το να ζεις κοντά στη φύση είναι… φυσιο-λογικό… Και σου δίνει ενέργεια και όλα όσα μπορεί να χρειάζεσαι. Πρόσφατα άκουσα ότι υπάρχουν βιταμίνες στον αέρα που εκπέμπουν τα δέντρα. Αρκεί να αναπνέεις και τις λαμβάνεις. Αρκεί να έχεις τριγύρω δέντρα. Όσο πιο πολλά τόσο το καλύτερο.🌲🌼🌲

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας!

Απολαμβάνοντας την ηρεμία μέσα στο πράσινο τοπίο
Χάρηκα πολύ που συνάντησα αυτή τη γλυκιά γιαγιά και κουβεντιάσαμε. Εκείνη και ο σύζυγός της πήγαν να μαζέψουν χόρτα στην πλαγιά. Μου έπιασε την κουβέντα. Παραπονέθηκε ότι δεν είχε αρκετά χόρτα. Παρόλα αυτά γέμισε μια σακούλα. Μου θύμισαν τη δική μου γιαγιά και τον παππού μου. Μου λείπουν
Η φύση καταπίνει αυτό το εγκαταλειμμένο κτίσμα
Μανιτάρια. Συνηθίζουμε να κοιτάμε ψηλά. Πολλές φορές από υπερβολική υπερηφάνεια. Μα κάπου κάπου αξίζει να γυρνάμε το βλέμμα χαμηλά. Αλλιώς θα χάσουμε αυτές τις λεπτομέρειες
Στάχυ τρυφερό, μοναδικό. Μοιάζει ασήμαντο, αλλά αν έλειπε, ο κόσμος δεν θα ήταν ο ίδιος. Μπορεί μόνο του να μην κάνει τη διαφορά, αλλά μαζί με όλα τα στάχυα, συντελούν σε αυτό το πανέμορφο τοπίο, μέσα στο οποίο εγώ μπορώ να αναπνέω γαλήνια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

NEWSLETTER

ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ