My name is Angelina Helioti and I recently graduated from the architecture school of NTUA.


After months of thinking, I took the risk of leaving life in Athens. The reason, the very quality of life of the metropolis. The fast pace, the pressure to “meet the deadlines”, the crowd of people and the lack of natural environment were things that led me to change.


I moved to a small, mountainous village in Arcadia, Stemnitsa. Although I grew up in Laconia, Arcadia is my place of origin and so in a sense, I feel like I have come home. I don’t know how long I’ll be able to stay here, but whatever it ends up being, I’ll try to enjoy it to the fullest.


Here I am enjoying everything I have been craving! Trees, rivers, lakes, quiet, everyday life at a slow pace.

I have a simple lifestyle, but it gives me inspiration for my artistic pursuits, photography, painting, and video making. At the same time, I am studying the art of silversmithing in a public school located here. In this blog you will find journal articles about my life here.


I hope you enjoy everything I’m about to share with you.


Find me on social media

Share it on social media

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin


Όσοι παρακολουθείτε καιρό το blog, ίσως θυμάστε ότι το φθινόπωρο που μας πέρασε είχαμε συναντήσει εντελώς τυχαία με την Αθηνά μια υπέροχη σκυλίτσα, στο βόρειο τμήμα του χωριού. Την ονομάσαμε Χιονάτη μεταξύ μας, γιατί ήταν κατάλευκη, σαν πολική αρκούδα. Είχε έρθει από το πουθενά κοντά μας και με αυτόν τον τρόπο είχε εξαφανιστεί, μέσα σε μια στιγμή. Αργότερα, μάθαμε ότι μια κυρία την υιοθέτησε, την έλεγε Ρου και είχε τύχει να την δούμε για λίγο κάποια στιγμή.. Πάει καιρός όμως από τότε.

Χθες, καθώς ήμουν στο μπαλκόνι ξαφνικά την είδα κάτω από τα σπίτια μας!!! Ήταν τόοοοσοο μεγάλη και όμορφη! Τώρα έμοιαζε στ’ αλήθεια με αρκούδα. Είχε μεγαλώσει πάρα πολύ. Έπαθα σοκ και αμέσως φώναξα την Αθηνά. Κατεβήκαμε να παίξουμε μαζί της και δεν κρατηθήκαμε, την ανεβάσαμε πάνω για να κάνουμε όλες μαζί παρέα.

Ήταν τόσο καλή και ήρεμη! Τότε θυμηθήκαμε ότι είχαμε σκεφτεί να την υιοθετήσουμε. Θα ήταν πολύ ωραία να είμαστε οι τρεις παρέα… Αλλά τελικά την αφήσαμε να φύγει… Χαίρομαι όμως γιατί τουλάχιστον φάνηκε να τρώει καλά, ήταν καθαρή και χαρούμενη. Αυτό έχει σημασία, να είναι καλά!

Οι φωτογραφίες και το βίντεο τραβήχτηκαν από την Αθηνά.

Πατήστε αυτόν τον σύνδεσμο αν θέλετε να δείτε πώς έγινε η πρώτη μας συνάντηση με τη Χιονάτη και πώς έμοιαζε όταν ήταν κουτάβι: Βόλτα και φίλοι – angelina helioti

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.