ANGELINA HELIOTI

 
ABOUT

Το όνομά μου είναι Αγγελίνα Χελιώτη (Angelina Helioti) και πρόσφατα αποφοίτησα από την αρχιτεκτονική σχολή του Ε.Μ.Π.

 

Μετά από μήνες σκέψης, πήρα το ρίσκο να αφήσω τη ζωή στην Αθήνα. Ο λόγος, η ίδια η ποιότητα ζωής της μεγαλούπολης. Οι γρήγοροι ρυθμοί, η πίεση “να προλάβεις τις προθεσμίες”, ο πολύς κόσμος και η έλλειψη φυσικού περιβάλλοντος ήταν πράγματα που με οδήγησαν στην αλλαγή. 

 

Μετακόμισα σε ένα μικρό, ορεινό χωριό της Αρκαδίας, τη Στεμνίτσα. Αν και μεγάλωσα στη Λακωνία, η Αρκαδία είναι ο τόπος καταγωγής μου και έτσι κατά μία έννοια, αισθάνομαι ότι επέστρεψα σπίτι. Δεν ξέρω πόσο θα καταφέρω να παραμείνω εδώ, αλλά όσο κι αν καταλήξει να είναι, θα προσπαθήσω να το απολαύσω στο μέγιστο.


Εδώ απολαμβάνω όλα όσα λαχταρούσα! Δέντρα, ποτάμια, λίμνες, ησυχία, καθημερινότητα με αργούς ρυθμούς. Έχω έναν απλό τρόπο ζωής, που όμως μου δίνει έμπνευση για τις καλλιτεχνικές ενασχολήσεις μου, τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, και τη δημιουργία βίντεο.  Συγχρόνως, σπουδάζω την τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας σε δημόσια σχολή, που βρίσκεται εδώ. Σε αυτό το blog θα βρείτε άρθρα ημερολογιακού χαρακτήρα σχετικά με τη ζωή μου εδώ.

 

Ελπίζω να απολαύσετε όλα όσα θα μοιράζομαι μαζί σας

F I L E

Βρείτε με στο Instagram και στο Youtube. 

Κοινοποιήστε το στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Ελπίζω να είχατε όλοι ένα όμορφο απόγευμα!

Συγγνώμη που έχω χαθεί λίγο αυτές τις μέρες. Βρίσκομαι στην Αθήνα τώρα για τις γιορτές των Χριστουγέννων😊 Αν και δεν έχω ζήσει πολύ καιρό στο βουνό, ήταν αρκετός για να επιβεβαιωθώ στο ότι η πόλη δεν μου ταιριάζει καθόλου πλέον. Ανυπομονώ να γυρίζω στη φύση και τους ρυθμούς του χωριού…

Αυτή την περίοδο, προσπαθώ να κλείσω εντελώς τους λογαριασμούς μου στην πόλη και όντας φοιτήτρια αρχιτεκτονικής σχολής. Προς το παρόν δε γνωρίζω πόσες μέρες μπορεί να χρειαστεί να μείνω στην πρωτεύουσα. Ο λόγος είναι ότι ήρθα εδώ για να βρίσκομαι με τη συνεργάτιδά μου και να προχωρήσουμε το αρχιτεκτονικό μας project. Αισθάνομαι ότι πολλά και κάπως σημαντικά θα ακολουθήσουν τους επόμενους δύο μήνες. Μένει να δω πώς θα πάει και πόσο θα χρειαστεί να μείνω. Τον Φεβρουάριο πάντως θα παραδώσουμε την εργασία και θα τελειώσω με αυτή την υποχρέωση! Με αυτό, ήθελα να σας προετοιμάσω για το περιεχόμενο του blog τις επόμενες ημέρες, καθώς δεν θα βρίσκομαι στη Στεμνίτσα…

Φθινοπωρινή έλατο-πλαγιά

Πάντως θέλω να μοιραστώ κάτι σημαντικό. Κατάλαβα αμέσως τη διαφορά με το που μπήκα στην Αθήνα, σε σχέση με τη Στεμνίτσα. Οι ρυθμοί είναι εντελώς διαφορετικοί και οι αντιθέσεις αισθητές με όλες τις αισθήσεις. Πολλοί με ρωτάνε “Δεν σου λείπει η έντονη ζωή της πόλης;'” ή “Τί να κάνεις σε ένα τόσο μικρό χωριό;”. Ε λοιπόν δε μου λείπει καθόλου. Η πόλη δίνει πολλές ευκαιρίες, αλλά είναι μεγάλο το τίμημα. Έχεις ποσότητα, αλλά δεν έχεις ποιότητα. Αυτό που επικρατεί στις μεγάλες πόλεις, το ονομάζω “θόρυβο” σε όλα τα επίπεδα. Είναι ακουστικός, οπτικός και κινησιολογικός θόρυβος. Όσο για το τί μπορεί να κάνει κανείς σε ένα χωριό… Εμένα προσωπικά μου αρέσει που δεν περιβάλλομαι από τόσα άχρηστα πράγματα και τρόπους διασκέδασης που δεν με βοηθούν σε τίποτα ουσιαστικό. Έπειτα, έχω τόσες καλλιτεχνικές ενασχολήσεις και κάνω περιπάτους στην παρθένα φύση. Έτσι, γεμίζει εντελώς η μέρα μου. Απολαμβάνω πολύ τον χρόνο που περνάω μόνη μου και δεν έχω νιώσει ούτε στο ελάχιστο τη μοναξιά που κάποιοι ίσως να νομίζουν. Ίσα ίσα, αποζητώ κι άλλο στιγμές μοναχικότητας.

Εσωστρεφές μπλε

Γιατί είναι άλλο η μοναξιά και άλλο η μοναχικότητα… Άλλο να νιώθει κανείς μόνος και αποκομμένος από οτιδήποτε, και άλλο να απολαμβάνει, αυτό από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει κανένας, τον εαυτό του. Η μοναχικότητα είναι όμορφη, σημαίνει ότι είσαι σε επαφή με το μέσα σου και γνωρίζεις περισσότερα για εσένα και τους άλλους γύρω σου. Η μοναξιά είναι κατάρα και είναι κρίμα για όσους τη νιώθουν. Αλλά μπορώ να σκεφτώ πολύ πιο εύκολα κάποιον που ζει στην πόλη να νιώθει μοναξιά παρά στην επαρχία…

Σκοτεινή στροφή

Τέλος πάντων, τώρα είμαι στην καρδιά της πόλης. Εκεί που όλα βρυχώνται. Παρά τον “θόρυβο”, μέσα μου μπορώ να είμαι σχετικά ήσυχη. Η θέα του αρκαδικού κάμπου και των βουνοκορφών μου κάνει συντροφιά συνεχώς αυτές τις μέρες. Και έπειτα ο διαλογισμός είναι το κλειδί μου σε κάθε κλειδαρότρυπα… Ώρα για μερικές φωτογραφίες από το κέντρο της Αθήνας!

Βροχή στην πόλη
Στους δρόμους- κέντρο Αθηνών
Εικόνες μέσα από το αυτοκίνητο
Είχε λίγη κίνηση σήμερα
Σημείο εποπτείας

3 σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

NEWSLETTER

ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ